105 mm Finse veldkanon 105 H 37-10 (33)

Het veldkanon type 105 H 37-10 is een Finse hybride modificatie gebaseerd op de Sovjet 122 mm houwitser model 1910-1930 (122 H/10-30). De modificatie hield in dat de binnenbuis van de 105 mm houwitser model 1937 (105 H/37) werd geïnstalleerd in de slijp van de originele Sovjetbuis, aangepast voor het gebruik van Finse standaard 105-mm houwitsermunitie.
Derhalve heeft het volledige voertuig twee identificatienummers: het Sovjetnummer in de sleeve en het nummer van de binnenste loop. De binnenste lopen werden vervaardigd door een Fins bedrijf, Tampella, onder licentie van het Zweedse bedrijf Bofors tussen 1943 en 1945. Aanvankelijk werd de houwitser gebouwd door de Perm-fabriek in de Sovjetunie.

Het Finse leger veroverde ongeveer 30 stuks van dit type tijdens de Winteroorlog en nog eens 145 tijdens de Vervolg-Oorlog. Bovendien werden er in 1944 nog eens 72 aangeschaft van Duitsland. In de Finse dienst kreeg het kanon de aanduiding 122 H/10-30. Volgens Finse bronnen vuurden deze kanonnen 369.744 granaten af in gevechten tegen de Sovjetunie; 20 stuks gingen verloren. De houwitser bleef enige tijd na de oorlog in gebruik. De Finnen moderniseerden ook de meeste van de 40 M1910-modellen die zij sinds de Burgeroorlog bezaten op een soortgelijke manier, wat resulteerde in een kanon met de aanduiding 122 H/10-40De wapens werden gebruikt in de Vervolg Oorlog.

De houwitser had een gesplitste onderstel met scharniervorken, een loopbescherming en oorspronkelijk houten wielen met stalen ringen. Later gedurende de oorlog werden de oude houten wielen vervangen door nieuwe schijfwielen bekleed met sponsrubber. De wielen waren ook uitgerust met een ingebouwd remsysteem. Het terugslagsysteem onder de loop was het typische pneumatische/hydraulische type. Het ontladingssysteem met semi-automatische verticaal schuivende ontlaadklep (na het afvuren van een schot verwijderde het systeem de gebruikte patroonhuls en zette zichzelf klaar voor het laden van het volgende schot) dat in de houwitser werd gebruikt, stelde een vrij hoge vuursnelheid in staat - 10 schoten per minuut. De monding van de loop was uitgerust met een geperforeerde mondingsrem en het zichtingssysteem was typisch voor een wijzerplaat. De loop van de houwitser had een autofregated structuur (met andere woorden: het had geen mouwen). De houwitser was geschikt voor zowel trekpaard als gemotoriseerd transport. Ammunitie was van het patroon-zit type met 6 verschillende hoeveelheid drijfmiddelen. De laadwagen die met de houwitser werd gebruikt, bevatte vier schoten.

Meer informatie over de M122 in Russische gebruik:
https://en.topwar.ru/142666-artilleriya-krupnyy-kalibr-122-mm-gaubica-obrazca-1910-30-gg-ustarevshiy-geroy-voyny.html